|
zaterdag, 24 april 2010 19:27 |
Vandaag heb ik gekeken naar de laatste competitiedag van onze regionale jeugdteams. Het was een ontzettend leuke middag in De Kooi. Er was aardig wat publiek met voldoende zitplaatsen, het eet- en drinkhoekje werd de hele dag bemand en er werd lekker fanatiek gespeeld op de blauwe tafeltennistafels, alle drie dwars naast elkaar opgesteld achterin de zaal. Uiterst rechts speelden de jongens van ons derde jeugdteam tegen het eerste team van Doto. Ik wil u even kort meenemen in mijn bewondering voor die supersterren: Bas de Backer, Stefan de Groot, Martijn Doornbos en Vincent So.
Het publiek had de weg naar De Kooi aardig weten te vinden
Tegen de Doto'er koplopers uit Siddeburen beloofde het een spannende dag te worden. Als Eelde met 9-1 zou winnen, dan zou het derde team miraculeus nog kampioen worden. Het onderwerp werd daarom stilgezwegen, tot taboe verklaard, de hele middag vermeden. De ‘ze leefden nog lang en gelukkig'-lezer zal ik de uitkomst nu alvast verklappen: het gebeurde niet. Natuurlijk, het was leuk geweest om een van de grootste verrassingen uit de afgelopen jaren mee te maken. Niettemin heb ik als toevallig aanwezige coach genoten. Van hun teamspirit, focus en het vermogen om de eigen kwaliteit te laten zien. Niet mee te gaan in het spel van de ander, maar op goed gevoel op momenten 'die er toe doen' de juiste keuze te maken. Het aanmoedigen van elkaar. Teamgenoot Martijn, die op dit moment van schrijven rondwandelt in Rome, heeft daar een groot aandeel in gehad dit seizoen. Ondanks zijn afwezigheid heb ik zo'n mooi team gezien. Met en voor elkaar. Ze maken zelfs filmpjes van hun wedstrijden, maar die heeft u vast al wel eens gezien! Eigenlijk kwam deze bewondering voor mij het best tot uiting tijdens de wedstrijd van Bas tegen Lars Bril. Bas' teamgenoten Vincent en Stefan wil ik hiermee niet te kort doen: zowel Vincent als Stefan speelden de hele dag erg goed.
Vincent staat op het punt van beginnen tegen Doto-speler Lars Bril
U moet even weten dat het voor Bas' wedstrijd al 4-1 voor Actief stond, dus er zal ongetwijfeld al gefluisterd zijn over het haast onmogelijke. De eerste game ging met 11-13 naar Lars, maar de tweede wist Bas knap te pakken met 11-9. Tussen de games door staan de jongens met elkaar opties af te wegen en zie ik knikkende gezichten en flesjes drinken weggezet worden. Bas zet de knop weer op nul en gaat weer voluit. Hij legt de bal op zijn backhand goed weg en spint daarentegen de meeste ballen op z'n forehand. Het publiek leeft mee en af en toe klinkt applaus tussen de rallies. Bas wint de game met 11-8 en het ritueel van onderling overleg volgt. Na aanvang van de vierde game gaan de jongens lange tijd gelijk op tot een 10-10 gelijke stand. Set- en matchpoints wisselen elkaar af.
In gedachten dwaal ik even af naar de gymzaal in Scheemda. Het moet ongeveer een halfjaar geleden zijn. Ook toen keek de hele gymzaal naar de tafeltennistafel waarop Bas speelde. Het was Bas' allerlaatste partij van het seizoen en tevens de laatste partij van de dag. Zou Bas winnen, dan was hij het hele seizoen ongeslagen. Een volle honderd procent score. In een spannende vijfsetter verloor Bas. Ontroostbaar. Na afloop vertelde hij in de auto dat het leek alsof iedereen tegen hem was.
Stefan en Bas kijken aandachtig naar Vincent in zijn laatste wedstrijd
Het staat 14-14 in De Kooi en iedereen in de zaal kijkt inmiddels mee naar de zenuwslopende wedstrijd. Het is stil als zelfs de spelers op de vrijspeeltafels even inhouden. Je ziet dat beide spelers maar wat graag willen winnen. Af en toe serveert een van de twee fout of slaat een hoge bal (mili)meters uit. Het hoort er allemaal bij. Uiteindelijk weet Bas de wedstrijd te winnen met 20-18 in de laatste game. Bas wordt vervolgens gefeliciteerd door de tegenstander en alle aanwezige Activianen. Het werd deze dag uiteindelijk 8-2 voor Actief. Ge-wel-dig. En als je nu dit verhaaltje voor de grap eens omdraait: in Scheemda was niemand tegen Bas, maar net als wij gewoon voor hun eigen topspeler!
|
Junioren team 3 
