V.l.n.r. Samsonov (Wit-Rusl.), Boll (Duitsl.), Kreanga (Gr.) en Maze (Den.)
De finalepartij is te zien op ">

Afgelopen zondag bezocht ik samen met Appelscha, de club van trainer Huub Smid, de top 12 in Düsseldorf (Duitsland). Om half 7 's ochtends had ik afgesproken met Andries Cats, ook tafeltennistrainer in Appelscha. Ik kwam er al snel achter dat Andries een groot verleden heeft in onze mooie sport, wat vele inspirerende gesprekken opleverde gedurende de reis van 2 en een half uur. Om 7 uur kwamen we aan in Appelscha alwaar we ons mengden met Huub, Aletta en kids in één auto en Kevin en Milan bij Andries en mij in de auto.

De reis duurde wonderbaarlijk kort en voor we het wisten waren we, na een paar minuten lopen, in de grote zaal met een wel erg kleine tafel in het midden. Er zullen zo'n 4000 toeschouwers geweest zijn: uniek in de tafeltennissport. De tafel was zeer modern met een lichtgevende Duitse vlag aan de zijkant. Het voert te ver om alle wedstrijden te beschrijven, maar een paar leuke gegevens zal ik beschrijven. Overigens staat een mooi artikel van de dag op de site van Appelscha: http://www.ttvappelscha.nl/single/page=nieuws/action=view/id=178. De Nederlandse Li Jie ging met verbazingwekkend verdedigingswerk naar de finale. In de finale kwam ze uit tegen de Poolse Li Quian, ook een verderdiger! Er werd hier en daar al gespeculeerd over de tijdregel, een regel die spelers verplicht om en om te serveren én in de eigen servicebeurt het punt te scoren binnen twaalf slagen. De verwachting kwam uit en een derde scheidsrechter telde de slagen hardop. Vóór de regel zijn slagenwisselingen van rond de 100 geteld per rally! De tijdregel, die ik nog nooit eerder had zien plaatsvinden, gaf een nieuw élan aan de strijd en verplichtte de dames aan te vallen. De Poolse won de enerverende wedstrijd, tot verdriet van de Nederlandse Li Jie. Leuk detail: 7 van de 12 deelnemers bij de dames heetten Li van voornaam. Treffend was de vlag rechtsboven in de zaal: een Chinese vlag met daarin ''Hup Holland!''

Bij de mannen ging de strijd tussen Michael Maze (Denemarken), Kalinikos Kreanga (Griekenland), Vladimir Samsonov (Wit Rusland) en Timo Boll (Duitsland). Vooraf werd gehoopt op de zogenaamde droomfinale tussen Boll en Samsonov, de hoogst geklasseerde spelers van Europa. De finale kwam er, mede door het ietwat tegenvallende spel van mijn favoriet Kreanga (hoewel hij later meer doorkwam) en een aan de arm geblesseerde Maze. De finale was het mooiste tafeltennis wat ik in het echt heb mogen meemaken. In 7 sets versloeg Boll de Wit-Rus Samsonov (5-11, 7-11, 11-6, 11-13, 11-4, 11-9, 11-9). De wedstrijd verdiende in mijn ogen eigenlijk geen winnaar: bijzonder weinig fouten werden vertoond door de beide heren. Het gevoel van Samsonov met vooral zijn sublieme backhands tegenover de vechtlust en de forehand-sidespin van Boll.

Rond half 5 stapten we in de auto om terug naar Nederland te rijden. Eenmaal in Appelscha aangekomen werd onder een patatje vrolijk nagepraat over de dag. Gesteld mag worden dat de dag bijzonder geslaagd was. Misschien dat er in de toekomst een mooie samenwerking schuilt tussen Actief en Appelscha! Er komen mooie toernooien aan: het EK in Stuttgart 2009, Championsleague-finales, het WK in Rotterdam in 2011, de Olympische Spelen in Londen in 2012 en vast nog meer. Het leeft in ieder geval bij de twee clubs, want toen ik maandag tijdens de training vertelde leefde het enthousiasme bij enkele junioren spontaan op om óók wedstrijden op zo'n hoog niveau te zien. Dat motiveert ontzettend. Volgend jaar, jongens, volgend jaar!

Maar misschien wel eerder...